Πώς έχασα 1.000 ευρώ μέσα από τα χέρια μου

Μια αληθινή ιστορία για να γελάσετε με την ψυχή σας. Αν σας κάνει καλό, γελάστε και με μένα!

Τον Μάρτιο του 2009 είχα ένα τροχαίο με μία γυναίκα οδηγό στον περιφερειακό του Καρέα.
Θεώρησα απ’ την πρώτη στιγμή ότι, σαφέστατα, δεν έφταιγα εγώ, αλλά το ίδιο θεώρησε και εκείνη. Δεν τα βρήκαμε με τα λόγια οπότε ήρθε η τροχαία να μας λύσει τη διαφορά. Της είπε ότι το φταίξιμο ήταν όλο δικό της και καλό θα ήταν να έκανε δήλωση υπαιτιότητας στην ασφάλειά της.
Δε συμφώνησε και (όπως είχε όλο το δικαίωμα), έσυρε την υπόθεση δικαστικά.

Το δικαστήριο έγινε 2 χρόνια αργότερα, αφού εν τω μεταξύ εγώ είχα φτιάξει τη ζημιά, ξοδεύοντας περίπου 1.000 ευρώ.
Ένα σχεδόν χρόνο μετά το δικαστήριο (είμαστε δηλαδή τέλη του 2011), βγήκε η απόφαση όπου με δικαίωνε κανονικά και πανηγυρικά. Το ποσό που αποφάσισε το δικαστήριο ότι έπρεπε να μου καταβάλει η οδηγός, ήταν 800 ευρώ συν κάποιους τόκους.

Στη διάρκεια όμως αυτής της υπόθεσης, η ασφαλιστική της εταιρία (Ασπίς Πρόνοια), από την πολύ πρόνοια που την διακατείχε, είχε προνοήσει και έκλεισε.
Οι αποζημιώσεις των εταιριών που έχουν κλείσει, γίνονται από ένα επικουρικό ταμείο, το οποίο μαζεύει μηνιαίως κάποια χρήματα από τις εν ζωή ασφαλιστικές εταιρίες, ώστε να αποζημιώνει πελάτες των εταιριών που έχουν κλείσει.

Σε επικοινωνία λοιπόν που είχα με το επικουρικό ταμείο, λαμβάνω την εξής πρότασή τους: «Ή σας δίνουμε ΑΜΕΣΑ τα 800 ευρώ χωρίς τους τόκους, ή περιμένετε ένα με ενάμιση χρόνο για ολόκληρο το ποσό».
Αντιλαμβάνεστε την απάντησή μου: «Σαφέστατα και επιλέγω την 1η πρότασή σας. Και όταν λέτε ΑΜΕΣΑ, τι ακριβώς εννοείτε;»
«Τουλάχιστον ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ, μου απάντησαν».
Ζντονγκ!!!
"Ok" λέω, "θα τα πούμε τότε".

Πέρασαν τέσσερις μήνες και τους τηλεφωνώ. «Καλησπέρα σας. Για μια πληρωμή… κλπ, κλπ… Έχουμε κάποια ημερομηνία υπόψη μας;»
«Βεβαίως», μου απαντούν. «ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΤΟΥ 2013…»
«Ούτε καν του 2012 που μόλις μπήκε; Τέσσερα χρόνια μετά το τροχαίο;» απόρησα ο… γκάου:
«…αν μέχρι τότε υπάρχει το ταμείο μας και αν έχουν συγκεντρωθεί τα χρήματά σας…», συνέχισε η υπάλληλος, αφού την είχα διακόψει με την απορία μου.