Το φαινόμενο Barack Obama

Πραγματικά μοναδικό

Ο Barack Obama είναι μια μοναδική περίπτωση Αμερικανού Προέδρου που δεν έχουμε ξαναδεί μέχρι σήμερα.

Είναι ο πρώτος μαύρος Αμερικανός Πρόεδρος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι επίσης ένας Αμερικανός Πρόεδρος που θέλει πάση θυσία να βγάλει τα όπλα από τα σπίτια των Αμερικανών πολιτών. Έχει ταχτεί ανοικτά υπέρ των γάμων ομοφυλοφίλων. Έχει επίσης ταχθεί υπέρ της νομιμοποίησης της μαριχουάνας λέγοντας πως κάνοντας τη νόμιμη, βοηθούνται οι άνθρωποι που τη χρειάζονται για ιατρικούς λόγους αλλά θα αυξηθούν και τα έσοδα του κράτους, αφού πλέον θα φορολογείται. Είναι υπέρ του δικαιώματος των γυναικών να αποφασίζουν να κάνουν έκτρωση εφόσον δεν μπορούν να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί. Είναι ο μοναδικός Αμερικανός Πρόεδρος που έχει αποφύγει να κάνει πόλεμο μετά τον John Kennedy και τη κρίση της Κούβας ενώ είναι ο μοναδικός Πρόεδρος που κάνει μετά από 50 χρόνια ουσιαστικές κινήσεις να πλησιάσει την κομμουνιστική Κούβα του Castro, κλείνοντας μια πολύχρονη διαμάχη.

Η απορία λοιπόν είναι εύλογη. Γιατί ο Barack δέχεται τόσο μεγάλο πόλεμο στο εσωτερικό; Γιατί οι Αμερικανοί βρίσκουν την παραμικρή δικαιολογία για να πουν πόσο μεγάλη καταστροφή είναι; Γιατί οι Αμερικανοί λατρεύουν να τον μισούν;

Η δεύτερη του θητεία δεν υπήρξε εύκολη. Το γεγονός πως στις ενδιάμεσες εκλογές έχασε και τον έλεγχο της Γερουσίας θα κάνει τα επόμενα δυο χρόνια στον Λευκό Οίκο για αυτόν ακόμα πιο εύκολα. Θα έλεγε κανείς πως η ίδια Αμερική τον πολεμά. Η ίδια η Αμερική πολεμά την εξέλιξη της;

Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως ο λαός ενός κράτους που έχει ιδρυθεί με βάση την διαφορετικότητα δείχνει τόσο λίγη ανοχή στο διαφορετικό. Πως ένας λαός που θέλει λέει πως ζει στη γη των ελεύθερων και την πατρίδα των γενναίων φοβάται τόσο πολύ να δείξει γενναιότητα για να γίνει πραγματικά ελεύθερος από τον ρατσισμό και το ίδιο του το παρελθόν. Πολεμούν τον Obama σαν να ήταν ο εχθρός ενώ στην ουσία όλος ο υπόλοιπος ο κόσμος βλέπει πως στις ημέρες του οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κάνει βήματα προς την ελευθερία και τη γενναιότητα. Κι όσον αφορά στην οπλοχρησία που με τα καθημερινά αιμοτοκυλίσματα μαστίζει τη χώρα, θα μπορούσε να κάνει κι άλλα αν τον άφηναν οι οπισθοδρομικοί και κολλημένοι σε αξίες που δεν αξίζουν πια τίποτα Ρεπουμπλικάνοι.

Μήπως οι Αμερικανοί βλέπουν κάτι που δεν βλέπει όλος ο υπόλοιπος πλανήτης; Ή μήπως δεν είναι ακόμα έτοιμοι να δεχτούν κάτι τόσο ριζοσπαστικό και ανατρεπτικό όσο θα ήθελαν να νομίζουν πως μπορούν; Η απάντηση δική σας.